• Klets uit het Zwaluwnest 15 - juli 2018

    Wereldkampioenschap Kopje Duikelen

    Ik vind het jammer dat Frankrijk wereldkampioen is geworden. Ik vond het een kleurloos team dat niet sprankelend speelde. Als overtuigd Francofiel zou ik toch enthousiaster moeten en willen zijn. Uiteraard gun ik de Fransen dit succes, maar ik zag toch liever België spelen. Wat heb ik genoten van de allerlaatste goal in de allerlaatste seconde van de bijgetelde zgn. blessuretijd in de wedstrijd tegen het wereldvermaarde elftal van Brazilië. En ook de sterspeler van onze zuiderburen, Kevin de Bruyne, vond ik indrukwekkend acteren. De caperiolen van de ster van Les Bleus, Kylian Mbappé, konden mij minder bekoren. Omdat ik nou eenmaal zo in elkaar zit ben ik op den duur gaan letten op belachelijke zaken die er getoond werden. Kampioenkomiek was in mijn optie de Braziliaanse ster Neymar. Hij werd met twee vingers van zijn tegenstander op zijn wang geaaid, vervolgens valt hij zwaargewond, kermend neer en grijpt naar zijn schenen. Vreemd genoeg mag hij nog doorspelen ook, Dat ze er in Parijs maar rijk mee zijn, wat een minkukel. Tegelijkertijd zie ik op TV wielrenners in  de Hel van het Noorden tegen de grond kwakken om vervolgens met zware schaafwonden weer op te staan en de strijd voortzetten.

    Maar voor de oplettende kijker was er ook veel te lachen. Ik hoorde iemand vertellen dat het seksistisch was dat de TV-regisseur mooie vrouwelijke toeschouwers op de tribune in beeld bracht. Dat moet verboden worden.  Dat er op een gegeven moment een zeer corrupte voormalig FIFA-coryfee in beeld komt is niet belachelijk. En dan die VAR (Video Assistant Referee}. Wat een rare figuur. Ik zag dat er in  "de 16" een speler zodanig aan zijn shirt werd getrokken dat het wel een meter langer werd. Heel de wereld had dat gezien behalve "de VAR".  En dan zitten er nog een paar deskundigen helemaal in Moskou ook nog mee te kijken. Die zitten daar vast niet in een of ander achterafzaaltje, maar zeker en vast in een lux vijfsterren hotel, beslissingen te beïnvloeden.

    Wat mij ook stoorde, was het uitfluiten van de tegenstander door supporters van o.a. Turkije en Colombia. Merkwaardig was ook het groot aantal supporters uit straatarme landen. Hoe is het mogelijk, dacht ik dan. Hoe ik denk over al die kinderachtige kapseltjes en tattoos heb ik al eerder geuit. Ook het overdreven gejuich bij een doelpunt heb ik al eens aan de kaak gesteld. Wat ik ook niet snap is het weinig gebruik maken van de verre ingooi. Het veroorzaakt bijna altijd gevaarlijke situaties voor het doel. Niet iedereen kan dat, dat begrijp ik ook wel, maar daar kan wel op getraind worden. Het meest lachwekkend vond ik het praten met de hand voor de mond. Liplezers zouden wel eens te weten kunnen komen waarover gesproken werd. Bij een hockeywedstrijd zag ik dat een er een microfoon bij werd gehouden en het hele stadion hoorde wat er gezegd werd. .

    Ik hoop dat de sterspelers zich realiseren dat ook onze jongste voetballertjes naar de wedstrijden kijken en graag hun idolen imiteren. De voetbalsterren hebben nu eenmaal een voorbeeldfunctie.

    We gaan nu maar genieten van de wedstrijden van onze eigen club. Maar eerst vakantie vieren. Fijne vakantie allemaal.

    Reinder C.